مهم نیست صابون را با «ص» بنویسیم یا با «س» ، مهم آنست که کف کند.
Archive for پزشکی
مرداد ۱, ۱۳۸۹ at ۲:۱۹ ق.ظ · در سطل ادب و هنر, جامعه, جامعه شناسی, خانواده, دلتنگی, روزنوشت و ثابون, زنان, شخصیت, عکس و عکاسی, فلسفه, فیلم, مديريت, مردان, مردم, پزشکی, کتاب و تاثيرات سابوني: پسر, مدیریت, ثابون, جامعه, دختر, زن, زندگی, سابون, عاشق, عشق, صابون
پیرو سابون کاری قبلی تحت عنوان صابون و عصای دائی ؛ سپیده یکی از خوانندگان عزیز روزنوشتهای سابون (شما بخوانید زورنوشتهای صابون) کامنتی پیرامون تحلیل دو عکس الصاق شده در سابون کاری ثبت کرده اند که تحلیلی بسیار موشکافانه، عمیق، ظریف و استادانه بود.صحیح می دانم متن کامنت را در این سابون کاری انتشار دهم و عکسِ مکملی را در این سابون کاری تقدیم کنم.
خیلی دوست دارم در مورد دو تا عکس بالا حرف بزنم.
عکسها خیلی صمیمی و دوست هستند. بدون تکلف و بی شیله پیله هستند.
تو عکس اول نور سمت راست تصویر در بالا خیلی زیاده و جزئیات تصویر رو از بین برده .اما پنجره ی چوبی سمت چب خیلی حرف برای گفتن داره. چوبیه و شیشه هاش کدر شده ، معلو مه که سالهاست از عمرش میگذره . شیشه هیچ انعکاسی رو نشون نمیده . کمی عجیب به نظر می رسه ، انگار ماهیت شیشه بودنش رو از دست داده.
اون عصا کنار دیوار من رو یاد پدر بزرگم میندازه .. شکل عصا ، کنار دیوار خالی و سفید، تنهاست . خیلی خیلی تنهاست . اون پنکه هم باز منو یاد خونه قدیمی پدر بزرگ مادر بزرگم می ندازه
عجیبه پنکه توی تصویر دوم معلوم نیست برای کی کار میکنه چون دایی اونور نشسته و پنکه روش این وریه….. معلومه که برای تو داره کار میکنه.. کت دایی چه قدر مظلومانه آویزان شده. همه چیز تنهاست. انگار صاحب اون خونه چیزی برای پنهان کردن نداره همه چیز رو است.
سبک خونه های قدیمی شمال کشوره که نزدیک ظهر که می شد تنها صدای پنکه بود که شنیده می شدو صدای حشرات در بیرون از خانه و صدای سکوت و حضور بی امان رطوبت و گرما…. و خورشتی که درون گمج در حال پخت بود.
اما تصویر دوم اینطور نیست
حیات موج نمی زند و همه چیز غبار آلود است شاید به دلیل زوم کردن با لنز دوربین تصویر اینطور به نظر می رسه در هر صورت کدر است.
تصویر دایی که در درون چاچوب در قرار گرفته ، انگار قاب شده در وسط تصویر است ، انگار به خاطره ها پیوسته است . فضای اطراف دایی از بخاری گازی که در پشت دایی است گرفته تا پرده ی توری قدیمی که امروزه از مد افتاده و زیلو یا چیزی شبیه همین ، همه و همه جزئی از شخصیت نهفته او را بازگو می کند. سختی، رنج ، دلتنگی و شادی و دوستی.
جهت مطالعه ادامه سابون کاری کلیک کنید »
دی ۱۷, ۱۳۸۸ at ۸:۱۳ ق.ظ · در سطل جامعه, جامعه شناسی, خانواده, روزنوشت و ثابون, زنان, سکسوالیته, عکس و عکاسی, فلسفه, مديريت, مردان, مردم, نقد سیاسی, پزشکی, کتاب
یکی از دوستان عزیزم سئوالی پیرامون رابطه جنسی خشن یا به اصطلاح عامیانه وحشی (Fetish) مطرح کردند که طی آن دلایل روانشناختی این موضوع را جویا شدند و خواستند این موضوع را به وادی تحلیل گزاریم؛از این رو سابون و مازوخیسم تقدیم حضور می گردد.
رابطه جنسی خشن که Sexual fetishism نام دارد (دیدید این ایسم ها همه جا هستند) بر گرفته از یک انحراف رفتاری است که تحت عنوان مازوخیسم جنسی از آن یاد می شود.انحراف خودآزاری یامازوخیسم (Sexual masochism) ارضای امیال جنسی و لذت بردن از تحمل درد و رنج یا فکر کردن درباره آن است . این انحراف عکس دگرآزاری یا سادیسم است. در این حالت شخص مازوخیست تنها از شکنجه و عذاب وارد شدن بخود کسب لذت میکند و میل دارد پیوسته مورد طعن و عذاب و ناسزا و رنج قرار گیرد.

خودآزاری یا آزارخواهی جنسی ، نام خود را از فعالیتهای لئوپولد فون ساخر مازوخ رماننویس اتریشی قرن نوزدهم گرفته است که شخصیتهای داستانهایش از اینکه زنان با آنان بدرفتاری کنند و بر آنها تسلط یابند لذت جنسی میبردند. مبتلایان به آزارخواهی جنسی، اشتغال ذهنی تکراری با امیال جنسی و تخیلات مربوط به تحقیر شدن، کتک خوردن، به بند کشیده شدن، و هر نوع رنجی در این زمینه دارند.فروید معتقد بود، آزارخواهی ناشی از برگشت تخیلات تخریبی به طرف خود است. در برخی موارد فرد فقط وقتی میتواند احساس جنسی را تجربه کند که در پی آن تنبیهی در کار باشد.افراد دچار آزارخواهی جنسی، ممکن است در دوران کودکی تجاربی داشتهاند که آنها را متقاعد کرده که درد کشیدن، پیششرط لذت جنسی است.حدود ۳۰٪ مبتلایان به آزارخواهی جنسی، تخیلات آزارگرایانه نیز دارند. آزارخواهی اخلاقی عبارتست از احساس نیاز به رنج کشیدن که همراه تخیلات جنسی نیست.باید خاطر نشان شد که فتیش جنسی یکی از زیر مجموعه های مازوخیسم جنسی به حساب می آید.فتیش جنسی ( Fetish ) نوعی اختلال روحی است که بصورت ابراز تمایل و جاذبه جنسی غیر طبیعی و غیر معمول نسبت به اشیا مادی (همچون لاستیک ،چرم ،پارچه و..) یا عوامل دیگر (همچون اندامی از بدن) بروز میکند و زندگی فرد را دچار اختلال میکند. جهت مطالعه ادامه سابون کاری کلیک کنید »
آذر ۱۶, ۱۳۸۸ at ۳:۳۸ ق.ظ · در سطل جامعه, روزنوشت و ثابون, پزشکی
۱- به جای بوسیدن دوستان و اطرافیان خود، همدیگر را در آغوش بگیرید.(این چند وقته لب و عشق و حال رو بی خیال شید؛به بقل رازی باشید).
۲- دستهایتان را طبق اصول بهداشتی بشویید.(گربه شور نکن).
۳- به شستن دستهایتان عادت کنید. (سعی کنید از سینک دستشوییهایی استفاده کنید که دارای آب روان و شیرهای اتوماتیک است)دستهایتان را با آب روان گرم و صابون و ترجیحا مایع صابون بشویید.حداقل به مدت ۱۵ تا ۲۰ ثانیه دستهایتان را به هم بمالید و سپس آبکشی کنید. شیرهایی که اتوماتیک هستند بسیار مناسب هستند چرا که در صورتی که ویروس آنفلوآنزا به شیرآلات بچسبد تا ساعتها در آن سطح زنده میماند.اگر شیر اتوماتیک نبود از یک دستمال تمیز و یک بار مصرف برای بستن شیر استفاده کنید.(باسن گشادی رو بزار کنار و بساب).
۴- هنگام خرید و تهیه لیستی از لوازم مورد نیاز از خودکار مشخص خود استفاده کنید.(تو مایعات مسواک که شخصی هست).

۵- هنگام عطسه دهانتان را به طرف بازوهایتان بگیرید. این کار به شما کمک میکند که ویروس به دستهایتان هم منتقل نشود و از عفونت مجدد در شما و دیگران جلوگیری میکند. البته این کار ممکن است در ابتدا از نظر شما و هم اطرافیانتان کاری عجیب به نظر بیاید. اما کاری بهداشتی است و از گسترش بیماری جلوگیری میکند.(نترس،حالا دو روز به چشم معلول ذهنی بهت نگاه کنند هیچی نمیشه).
۶- دست ندهید.(کلا نده،دست،پا،…).
۷- از صفحه کلید و موس دیگران استفاده نکنید.(هوای کافی نت و گیم نت و اینا رو داشته باش جوون).
۸- هرگز به چشمها، بینی و دهانتان دست نمالید.(اینقدر نمال،مالیدن همه جا هم جواب نمیده قربونت).
۹- بعد از تعویض پوشک بچه و لباسهای زیر کودک خود حتما دستهایتان را بشویید.(این مال جوونا نیست.مال اونایی هست که خودشونو بدبخت کردن و قاطی مرغ و خروسا شدن).