سابون و من به‌خاطر تو هرکاری می‌کنم

دی ۲۸, ۱۳۸۹ at ۸:۳۹ ق.ظ · در سطل نقد سیاسی, مديريت, مردم, ایدئولوژی, انسان شناسی, اجتماعی, جامعه, جامعه شناسی, خانواده, دلتنگی, روزنوشت و ثابون, زنان, سیاست, شخصیت, عکس و عکاسی

«من به‌خاطر تو هرکاری می‌کنم».

شما هم لابد شنیده‌اید یا خوانده‌اید یا حتی احتمالا تجربه کرده‌اید که گوینده‌ی این جملات همواره یا احمق است یا دروغگو. به نظر اما این توصیفات تنها بخش‌هایی کوچک و کم‌اهمیت از شخصیت گوینده‌ی این جملات کذایی را نمودار می‌کنند.

ویژگی مهم‌تر و مصیبت‌بارتر این دست آدم‌ها آن است که آنها برای طرف مقابل‌شان، به خصوص از لحاظ روحی و روانی، «خطری» جدی محسوب می‌شوند. به قول معروف، حماقت و دروغگویی مال یک دقیقه‌شان است، بدبختیِ بزرگ‌تر و جدی‌ترشان این است که شما را به مقصر و گناهکار و کمِ‌کم، بدهکاری ابدی تبدیل می‌کنند.

هیچ دقت کرده‌اید که با بیان این جملات، مخاطب از یک انسان عادی و معمولی به عامل همه‌کاره و تعیین‌کننده‌ای تبدیل می‌شود که قادر است به واسطه گوینده هر ناممکنی را ممکن سازد؟ او می‌تواند تصمیم بگیرد که چه کارهایی انجام شود یا نشود. او یک غول چراغ جادو (همان گوینده‌ی احمق یا دروغگو) دارد که تمام و کمال گوش به فرمان اوست و حاضر به انجام «هرکاری» است.

خب پیامد این تبدیل معشوق به علاءالدین چیست؟

خیلی ساده است، او از این پس نه‌تنها مسئول زندگی و تصمیمات خودش است بلکه باید در برابر کارها و اعمال آن غول پوشالی و انسانیِ چراغ جادو هم پاسخگو باشد. به‌هرحال غول کوچک ما تنها به فرمان‌های اربابش گوش داده است و هرآنچه در واقعیت است نه محصول اعمال او بلکه نتیجه‌ی تصمیمات و اراده‌ی ارباب است.

جهت مطالعه ادامه سابون کاری کلیک کنید »

کف کردند (۲)

سابون و صیغه ی ازدواج موقت (بخش ششم)

دی ۲۷, ۱۳۸۹ at ۱۰:۵۷ ق.ظ · در سطل فلسفه, فرهنگ, نقد سیاسی, مديريت, مردم, مردان, ایدئولوژی, اقتصاد, انقلاب, انسان شناسی, اجتماعی, تاریخ, جامعه, جامعه شناسی, خانواده, دین, دانشگاه و تحصیل, داخله, رفتار ایرانی, روزنوشت و ثابون, زنان, سکسوالیته, سیاست, عکس و عکاسی

سابون نویس معتقد است رواج فرهنگی صیغه یا به عبارتی کاهش معنادار هزینه‌ی فرهنگی آن، حداقل سه پیامد مهم بر سبک زندگی دختران مجرد ایرانی خواهد داشت:

۳- امکان تجربه‌ی مادری خارج از چهارچوب ازدواج.

به نظر، رواج فرهنگی صیغه ناخواسته و به صورت اجتناب‌ناپذیر به افزایش بارداری‌های خارج از چهارچوب ازدواج دائم منجر می‌شود، یعنی به قول معروف بالاخره پیش می‌آید و طبیعی است که هرچه صیغه گسترده‌تر شود، تعداد این پیشامدها هم بیشتر شود، خب عجالتا فرزندان حاصل از این نوع ازدواج می‌توانند با نام خانوادگی مادر دارای شناسنامه شوند (همان چیزی که مثلا در «من ترانه پانزده سال دارم» اتفاق افتاد) به نظر گستردگی صیغه و به طبع آن افزایش این روند می‌تواند به شکسته شدن یکی از تابوهای فرهنگی جامعه ایران منجر شود که امکان نامنتظره و کم‌وبیش هیجان‌‌انگیزی را در اختیار آن نسل از دختران تحصیل‌کرده و دارای درآمد مستقل می‌گذارد که به هر دلیلی یا ساختار ازدواج دائم و چهارچوب زندگی مشترک را مطلوب ندانسته‌اند یا احیانا امکان مناسبی بری ازدواج پیدا نکرده‌اند و در هر دو حالت تجرد را به عنوان سبک زندگی دائم خود انتخاب کرده‌اند.اما این لزوما بدین معنا نیست که بخواهند از تجربه‌ی مادری هم چشم بپوشند به خصوص که موقعیت اجتماعی – اقتصادی آن‌ها بهشان این امکان را می‌دهد که به تنهایی از پس هزینه‌های سرپرستی فرزند برآیند.

محض رضای خدا نگویید بچه‌ای که با نام خانوادگی مادرش وارد جامعه شود انگشت‌نما می‌شود و عاقبتش برچسب حرام‌زادگی و جهنم شدنِ زندگی‌اش است، ما داریم از زمانی حرف می‌زنیم که تعداد این افراد رو به افزایش است و گذشته از آن، حالا این کودکانی که سر راه گذاشته می‌شوند و کودکی‌شان در بهزیستی و یتیم‌خانه می‌گذرد وضعیت‌شان بهتر از کودکی است که از مادر واقعی با همه‌ی علاقه و محبت و درآمد و تحصیلاتش برخوردار است؟

جهت مطالعه ادامه سابون کاری کلیک کنید »

کف کرده

سابون و صیغه ی ازدواج موقت (بخش پنجم)

دی ۲۶, ۱۳۸۹ at ۶:۰۹ ق.ظ · در سطل فلسفه, فرهنگ, نقد سیاسی, مديريت, مردم, مردان, ایدئولوژی, انقلاب, انسان شناسی, اجتماعی, تلویزیون و رسانه, تاریخ, جامعه, جامعه شناسی, خانواده, خداشناسی, دانشگاه و تحصیل, رفتار ایرانی, روزنوشت و ثابون, زنان, سکسوالیته, سیاست, شخصیت, عکس و عکاسی

سابون نویس معتقد است رواج فرهنگی صیغه یا به عبارتی کاهش معنادار هزینه‌ی فرهنگی آن، حداقل سه پیامد مهم بر سبک زندگی دختران مجرد ایرانی خواهد داشت:

۲- افزایش امکان انتخاب افراد در برقراری رابطه‌ی جـــنــــســـی.

در وضعیت فعلی شما به عنوان یک دختر مجرد برای برقراری روابط  مشروع و قانونی و حتی به لحاظ فرهنگی پذیرفته شده تنها یک راه دارید: ازدواج. یعنی ممکن است برای پسران مجرد روابط خارج از ازدواج تاحدی پذیرفته شده باشد و حتی به طور تلویحی مایه‌ی افتخار و تحسین هم شمرده شود اما برای دختران مجرد کاملا برعکس است، یعنی نه فقط هیچ نوع پذیرش و مماشاتی وجود ندارد بلکه هر نوع رابطه‌ی خارج از ازدواج مایه‌ی سرزنش و شرمساری است (از قضا به دلیل همین نابرابری تقاضا در دو طرف رابطه است که عینا مثل مورد صیغه، روابط جـــنــــســـی خارج از ازدواج هرگز به یک امر پذیرفته شده و مشروع در نظام فرهنگی ایران بدل نشده و به قشر و اقلیتی خاص محدود مانده است).

جهت مطالعه ادامه سابون کاری کلیک کنید »

کف کردند (۳)