پیرو سابون کاری های زنجیره وار در وادی و موضوع قیاس اجتماع حال و گذشته که شامل مواردی همچون فاحشگی،جنده گی،روسپی گری،اختلالات جنسی و سرخوردگی های عاطفی می شود، مباحث را دنبال می کنیم.در دو ثابون کاری گذشته دوست عزیز و باهوشم «رسپینا» چند موضوع را اشاره کردند که آنها را به عنوان سئوال مد نظر قرار دادم و پیرو آن پاسخهای زیر ارائه می گردد؛بدیهی است این پاسخها تراوشات ذهنی اینجانب است و نیاز به چالش کشیدن دارد.

- چرا با این حال که برای غربی ها سکس گناه نیست،ولی باز هم کلماتی مثل فاحشه و… رو دارن ،یا بهتر بگم این کار رو بد میدونن. تا جایی که من در یکی از فیلمهایی که محصول همین کشورها بود ،دیدم ،افرادی که یه جورایی تو همین مساله با هم همکار هستند،در هنگام مجادله ،فحش هایی که شامل همین القاب میشد را نثار هم میکردند.وجالب اینکه طرفین از این مساله به شدت ناراحت میشدند،حال اینکه عملا این القاب همون سرشته زندگیشون رو شامل میشد.

+ نظم بخشی به روابط جنسی از قدیمی ترین دغدغه های قانونگذاران جوامع باستانی بوده است.با ظهور ادیان الهی روابط جنسی گستره مشخص تر و شرعی تری به خود گرفت و تجاوز از حریم آن بهای سنگینی برای خاطی در بر داشت.
با وقوع انقلاب صنعتی و تسلط منطق جدایی دین از سیاست در غرب تحولات گسترده ای در حوزه روابط جنسی ایجاد شد و برقراری رابطه جنسی جزو حوزه خصوصی افراد به حساب آمد و دولت حق مداخله در آزادیهای فردی را تا جایی که به آزادی دیگران لطمه نزند را از دست داد.بنابراین با به رسمیت شناختن روسپیگری در غرب تنها زنای با محارم و صغار و تجاوز به عنف جرم تلقی می شد .
بسیاری از کشورها با هدف کنترل روسپی گری از آن جرم زدایی کردند. اما آنچه در حال حاضر کشورها با آن سر و کار دارند این تجربه است که با ممنوعیت روسپی گری و جرم انگاری آن شبکه های سازمان یافته ای در پاسخ به تقاضاهایی که عملا در جامعه وجود دارد ایجاد می شود که سود اقتصادی کلانی می برند وبه دلیل غیر قابل کنترل بودن مشمول مالیات نمی شوند. از این روست که بسیاری از کشورها روسپیگری را جرم نمی دانند و مقررات دقیقی برای کنترل روسپی خانه ها و گرفتن مالیات از انها قرار می دهند . در واقع با این روش تجارت جنسی کنترل می شود .
کشورهایی که با جرم انگاری روسپی گری مخالفند این استدلال را دارند که تا وقتی مشکلات اقتصادی و اجتماعی در کشورها وجود دارد و تقاضا برای ان است جرم دانستن ان باعث می شود روسپی گری به اماکن عمومی کشانده و امنیت زنان و مردان را به خطر بیاندازد . بسیاری از کشورها با به رسمیت شناختن روسپی گری برای آن مکان و زمان خاص و ضوابط مشخصی قرار داده اند و روسپی گری در اماکن عمومی را جرم می دانند .
یکی از تهدید هایی که برخی معتقدند با جرم دانستن روسپی گری ایجاد می شود معضل گسترش بیماری های جنسی است . بسیاری از دولتها برای حفظ سلامت جنسی و بهداشت جامعه روسپی گری را جرم نمی دانند و نظارت دقیقی بر روسپی خانه ها و زنان روسپی از نظر داشتن کارتهای سلامت و تمدید آنها در فواصل کوتاه مدت دارند .

از طرف دیگر با جرم دانستن روسپی گری نهاد های حمایتی و قضایی به حقوق این افراد نظارت نخواهند داشت و این گروه که خود به دلیل ساختارهای نا درست اقتصادی و اجتماعی کشورها و بسیاری از انها از روی نیاز به این کار روی آورده اند مورد سو استفاده و ظلم قرار خواهند گرفت .
در قوانین کیفری ایران قبل از انقلاب مطابق با قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴ و اصلاحی ۱۳۱۲ روسپیگری به طور فردی جرم محسوب نمی شد اما راه اندازی روسپی خانه جرم بود و در مکانهای خاصی با نظارت دولت و با کنترل شرایط بهداشتی و امنیتی و ضوابط خاص فعالیت داشت. در ارتباط با کشاندن کودکان به این عرصه قوانینی وجود داشت که برخی از اعمال را جرم تلقی می کرد .
بعد از انقلاب اسلامی در سال ۵۷ همانگونه که قوانین جزای هر کشوری بر پایه ی ارزشهای فرهنگی ،دینی و اجتماعی آن کشور مقرر می شود در ایران نیز با توجه به آموزه های دینی، روابط جنسی خارج از محدوده شرعی و ازدواج جرم محسوب می شود .
در کشور برزیل روسپی گری غیر قانونی نیست اما ایجاد روسپی خانه و وادار کردن کودکان به روسپی گری جرم است . در بیشتر کشورهای اروپایی روسپی گری را با جرم انگاری تقاضا کنترل می کنند . در آلمان روسپی گری قانونی است و روسپیان ملزم به داشتن کارت بهداشتی هستند . روسپی خانه ها در مناطق مشخصی هستند و ساعات کار مشخصی دارند در انگلیس و ایرلند شمالی روسپی گری غیر قانونی نیست اما درخواست و تقاضای روسپی گری ، قوادی (به کار گیری گروهی از زنان روسپی در اختیار یک مرد یا یک زن و استثمار جنسی از انها)،تقاضای جنسی یک مرد از یک روسپی در مکانهای عمومی غیر قانونی است .
در مصر روسپی گری غیر قانونی و مجازات آن زندان است و مطابق با قوانین اگر مردی به همراه یک زن روسپی دستگیر شود نه تنها زندانی نمی شود بلکه از شهادت مرد برای محکومیت و زندانی کردن روسپی کمک می گیرند . در ترکیه روسپی گری قانونی است و روسپی خانه های دولتی در مناطق خاصی از شهر وجود دارند و روسپیان ملزم به نام نویسی ،داشتن کارت شناسایی و انجام آزمایشهای پزشکی به صورت دو بار هفته هستند . در کشور پرو نیز روسپیگری قانونی و توسط وزارت کشور کنترل می شود و روسپیان موظفند هر ۱۵ روز کارت شناسایی خود را تمدید کنند.

با تفاسیری که عرض کردم کاملا روشن است که روسپی گری در تمامی جوامع وجود دارد،همچنین در میانِ تمامی اقوام و تمامی اجتماعات این حرکت، یک حرکتِ غیر انسانی و محکوم است.ولی دولت ها برای کنترل آن چیزی که در بالا ذکر شد،باید این سیاست را در پیش گیرند.البته دوستان و عزیزانی که مدتها در خارج از کشور زندگی کرده اند به وضوح میدانند،روسپی گری یا مسائل مربوط به ارتباط جنسی ای که جرم انگاشته می شود تفاوت بسیار زیادی با آداب و روابط ملل گوناگون دارد؛به عنوان مثال در بسیاری از کشور ها بوسیدن(لب گرفتن) در میان جمع حرکتی بسیار زیبا و مملو از عشق است و یا عریان بودن در مناطقی که برای همین کار در نظر گرفته شده است(مانند کنار ساحل برای گرفتن آفتاب،برنزه شدن جهت زیبایی،جذب ویتامین D از نور آفتاب و …) عناوینی بسیار عادی و تعریف شده است.

- ما مسلمونا،سکس حرام رو گناه میدونیم ،حالا اگه حلال باشه ، یعنی یه خانومی برای اداره زندگیش مجبور بشه برای چند ساعت صیغه بشه و سکس داشته باشه ،بعد اونوقت این بشه کاری برای زندگیش و از طرفی جوونی (چه زن و چه مرد) که حالا به هر دلیلی نمیتونه ازدواج کنه باز به همین طریق نیاز جنسی خودش رو برطرف کنه .تکلیف این افراد چیه؟چه اسمی میشه براشون گذاشت . از طرفی شرع اونا رو قبول داره و از طرفی عرف با این مساله مشکل داره.اصلا این مساله قابل قبول هست؟

+ والا سئوالی که شما مطرح کرده اید در حوزه ی دین مطرح می شود و پاسخ دقیق آن را از هر جهت می توانند مراجع تقلید بیان دارند،البته چون شما به بیانی این موضوع را در بین مسلمانان به چالش کشیدید من نیز به همین منوال مراجع تقلید را نام بردم.ولی نظر من چیز دیگری است و با این نوع دکان-بازار ها کاری ندارم؛من می گویم:

من راضی،تو راضی ؛ خدا راضی …

اما از نظر اینجانب از راه روسپی گری و آنچه که در این وادی می گنجد،کسب درآمد کردن،بسیار نا آگاهانه و کاملا نادرست است.تن فروشی از نظر اینجانب صد در صد محکوم است.اما در مورد جوانانی که به هر دلیلی نمی توانند ازدواج کنند و می خواهند نیاز جنسی خود را بر طرف کنند؛فکر میکنم تا علتی نباشد،معلولی نیز نیست!تا نیازی نباشد،پاسخی هم نیست!من با عرف و شرع کاری ندارم،ولی این موضوع به عنوان تن فروشی و یا تامین نیازهای مالی و مادی از این طریق کاملا محکوم است.