۱۷ کف کرده »

سلام
قسمت اولش بسیار زیبا بود
من که خودم هنوز که هنوزه با خوندن این مطلب و کلی مطلب دیگه درمورد مضرات بچه بازهم بچه میخوام.
حتماً دلیلش رو هم میخواین؟
به نظر من تجلی عشق در این نیست که دونفر به هم برسند ، تجلی عشق در این هست که اون دو نفری که الان ما شدند حالا باید جرات دریا شدن داشته باشند و فکر کنم دوستانی که دریا رو دیدند ،میدونند که دریا هیچگاه آروم نمیشینه حتی موقعی که خیلی آروم به نظر میرسه باز هم بر اثر برخورد موج با شنهای لب ساحل ، صدای قابل توجهی ایجاد میکنه.
به نظر من بچه ها همون دریایی هستند که باید وجود داشته باشند والا طراوتی تو زندگی ما خشکی زده ها نخواهد بود ، خشک و بی روح مثل کویر ( که اما کویر هم به جای خودش زیباست اما هرچیزی به جای خودش).

اگر به دنبال کمال عشق هستی ، اگر لذت بردن از رنجهای دنیوی رو میخوای بر تن و روح خودت ارزانی کنی ، اگر میخوای مثل یه درخت تنومد روزی به پایینت نگاه کنی و ببینی چقدر شاخه داری و رو هرشاخه ت کلی پرنده نشسته و یا کلی میوه رسیده از شاخه هات آویزونه، اگر میخواهی روزی از خدا طلب بخشش کنی ولی دیگه دستت به این دنیا نمیرسه دنبال بچه باش.
البته هرچیزی هم اندازه ایی داره ، البته من خودم عاشق درست کردن تیم فوتبالش هستم ولی کو ریئس باشگاه که من بشم سرمربیش ؟؟؟ [دندا]

در مورد قسمت دوم نظری ندارم ولی فکر کنم مشکلی پیش اومده مشکلی که از نظر یک آدم مجرد مثل من، غریب و ناشناخته هست. ولی به قول معروف نخوردیم نون گندم ، دیدیم دست مردم.
تنها چیزی که بهت میتونم بگم : صبر کن ، و به خدا ایمان داشته باشه و از خودش بخواه.
به قول آمریکاییه : هرچیزی که منو نکشه ، من رو قوی تر میکنه. پس مطمئن باش فقط به خواست خداست که ما زنده ایم و بقیه همه بهانه ایی برای جلاء روح مان هست.
ولی اگر روزی عشقت بیشتر از خودت و غرورت برات ارزش داشت، بهترین و شاید بی قافیه ترین شعر زندگیت رو حتی با نخراشیده ترین صدا براش بخون :
My song is love
Love to the loveless shown
And it goes on
You don’t have to be alone

Your heavy heart
Is made of stone
And its so hard to see clearly
You don’t have to be on your own

And I’m not gonna take it back
And I’m not gonna say I don’t mean that
You’re the target that I’m aiming at
Got to get that message home

My song is love
My song is love, unknown

And I’m on fire for you, clearly
You don’t have to be alone
You don’t have to be on your own

And I’m not gonna take it back
And I’m not gonna say I don’t mean that
You’re the target that I’m aiming at
But I’m nothing on my own
Got to get that message home

And I’m not gonna stand and wait
Not gonna leave it until it’s much too late
Up on a platform I’m gonna stand and sing
That I’m nothing on my own
And I love you, please come home

My song is love, is love unknown
And I’ve got to get that message home

سلام
سید وحید عزیز متشکرم … [رز] [لاو]

سلام
تا بچه‌دار نشیم نمیفهمیم چقدر توی دردسر میفتیم!!! خیلی از دور و بری های من وقتی بازی‌کردن، بزرگ شدن، حرف زدن و خندیدن‌های کودک من رو میبینن، قربون صدقه‌اش میرن و به به چه چه میکنن، و آرزو میکنن که کاش یه بچه داشته باشن. ولی هیچ‌کس شب‌بیداری ها، مراقبت‌کردن ها، جیغ زدن ها و گریه‌کردنهای اون کودک رو نمیبینه. هیچ‌کس نمیفهمه دور شدن پدر و مادر همون بچه رو از هم. چرا که تمام وقت آزادی رو که قبلا داشتن و برای هم میذاشتن، حالا مجبورن به اون کودک اختصاص بدن. تو این بحران اقتصادی مملکت هم که پدر بچه از صبح تا شب باید بدوه تا نون زن و بچه رو دربیاره، و نهایتا هم همیشه کم میاره. خرج بچه هم که یه ذره دو ذره نیست و قابل چشم‌پوشی هم نیست!
مشکل من اینجاست که هیچ‌وقت خام خنده‌های یه بچه نشده بودم و دردسرهاش رو به خوبی میشناختم و توی این هچل افتادم!!! بگذریم….
(بیشتر از در عجبم از کار اونهایی که بچه‌دار نمیشن و میلیون میلیون خرج میکنن تا بچه‌دار شن! من اگه همچین پولی داشتم مطمئنا یه جای مطمئن‌تر سرمایه‌گذاری میکردم!!!)
و اما بزرگوار، برای همه ما پیش میاد که برحسب شرایط زمانی، یا اتفاقات ناخواسته در نزد دیگران دو چهره پیدا کنیم: چهره‌ای که واقعا هستیم، و چهره‌ای که دیگران میسازند. , و خوب طبیعیه که دوست نداشته باشیم چهره‌ای رو که دیگران برامون ساختن. مثلا خود من زیاد پیش میاد که دیگران به چهره اصلیم اعتماد نکنن و بهم برچسب هم زده شده که دارم باهاشون بازی میکنم! و این برای من که همیشه سعی کردم چهره واقعی از خودم ترسیم کنم، خیلی گرون تموم میشه. (این مشکل زمانی حادتر میشه که تصویر افراد از آدم خوشایند نباشه که این میشه قوز بالای قوز! یا به قول خودتون “آش نخورده و دهن سوخته” ).
نمیدونم، مطمئنا ما نمیتونیم آدمها رو درست کنیم، یا باید باهاشون کنار بیایم، یا ازشون کناره بگیریم. یا مثل گذشته باهاشون ارتباط داشته باشیم یا روابطمون رو کم کنیم و با طرف سرسنگین باشیم. که خوب این برمیگرده به این موضوع که شخص مقابل چقدر ارزش داشته باشه برامون و دوستی و ارتباط باهاش چقدر برامون مفید باشه…
دیگه چیزی به ذهنم نمیرسه. ممنون…

سلام..خب دوستان به نکات خوبی اشاره کردند بهتره من حرف تکراری نزنم٬ سر قضیه ازدواج و بچه با یکی از دایی های عزیزم بحث میکردم. گفتم شما که میگین زندگی مشکله و بچه هم دردسره پس چرا هم تشکیل زندگی دادین و هم بچه دار شدین؟ گفت جالبه اکثریت از این حرف ها میزنند اما باز هم همین راه رو میرن!..نمیدونم انگار یکجوری خدا این غریزه رو تو وجود انسان ها نهادینه کرده که اکثریت ملت راه گریزی نداشته باشن!
اما در مورد پارت دوم من یه جور دیگه و جدا از نگرش دوستان به مطلبت نگاه کردم٬ خودت هم خوب میدونی چطوری؟..همون سایه ای که چند سالی میشه روی اصل حقیقت افتاده و بیشتر صحبت کنم شاید مطلوب نباشه اندیشمندان(که شما هم جزوشون باشی)را همین یک اشارت برای فهم موضوع بس هست!

سلام

اگه حضور بچه ثمره عشق باشه یه چیزی ، وگرنه کلهم دردسره!!
صابون عزیز، با توجه به این جملتون که گفتی : بعضی اوقات هم برای اینکه کسی متوجه نشه من،من هستم باید سایه را طوری ایجاد کرد که نه سیخ بسوزه نه کباب،البته همیشه یکیش میسوزه …
چون خودت نمی خوای کسی متوجه بشه تو ، تو هستی ، پس به اون جمع حق بدی که بهت بگن تو ، تو نیستی(چون خودت این رو خواستی)و شاید با گفتن این جمله می خوان که تو از پشت سایه ات بیرون بیای و خودت باشی

دوم اینکه از کجا مطمئنی که این حاله ی کروی به رنگ نامرئی به صلاح زندگی خودشونه ، شاید به جای صلاح به تخریب منتهی بشه . تو که این سایه نامرئی رو خودت ایجاد کردی پس چرا براش چراغ میزنی که بهش بگی : بابایی من دارم جلوت چراغ میزنم، چرا به چشمات اعتماد نمی کنی!!!
سوم اینکه شاید اونه هم متوجه سایه نامرئیت که برای صلاحشون درست کردی شدن و اونها هم برای راحتی تو به سایه کاذب برای تو از خودشون به وجود آوردن (تاالانش خیلی بهتون اطمینان داشتم ،خیلی …. )تا تو اینقدر بین خودت و سایه ات تو رفت و آمد نباشی…
ودر آخر

پی ریزی نظریه ، بدون در دست داشتن داده ها ، اشتباه بزرگی است در این حالت شخص بی خبر به جای اینکه نظریه ها را تغییر دهد تا مناسب واقعیات شود، حقایق را چنان تغییر می دهد تا مناسب نظریه ها شود.

سلام

اگه حضور بچه ثمره عشق باشه یه چیزی ، وگرنه کلهم دردسره!!
صابون عزیز، با توجه به این جملتون که گفتی : بعضی اوقات هم برای اینکه کسی متوجه نشه من،من هستم باید سایه را طوری ایجاد کرد که نه سیخ بسوزه نه کباب،البته همیشه یکیش میسوزه …
چون خودت نمی خوای کسی متوجه بشه تو ، تو هستی ، پس به اون جمع حق بدی که بهت بگن تو ، تو نیستی(چون خودت این رو خواستی)و شاید با گفتن این جمله می خوان که تو از پشت سایه ات بیرون بیای و خودت باشی

دوم اینکه از کجا مطمئنی که این حاله ی کروی به رنگ نامرئی به صلاح زندگی خودشونه ، شاید به جای صلاح به تخریب منتهی بشه . تو که این سایه نامرئی رو خودت ایجاد کردی پس چرا براش چراغ میزنی که بهش بگی : بابایی من دارم جلوت چراغ میزنم، چرا به چشمات اعتماد نمی کنی!!!
سوم اینکه شاید اونه هم متوجه سایه نامرئیت که برای صلاحشون درست کردی شدن و اونها هم برای راحتی تو به سایه کاذب برای تو از خودشون به وجود آوردن (تاالانش خیلی بهتون اطمینان داشتم ،خیلی …. )تا تو اینقدر بین خودت و سایه ات تو رفت و آمد نباشی…
ودر آخر

پی ریزی نظریه ، بدون در دست داشتن داده ها ، اشتباه بزرگی است در این حالت شخص بی خبر به جای اینکه نظریه ها را تغییر دهد تا مناسب واقعیات شود، حقایق را چنان تغییر می دهد تا مناسب نظریه ها شود.

سلام

respina متشکرم از صحبت های شما و نظرهای ارزندتون …
respina عزیز ظاهرا شما متن بخش دوم را بصورت کامل دریافت نکرده اید ! کمی بیشتر دقت کنید. با شما موافق نیستم …

بودن یا نبودن مساله این است [لبخن]
اینجا ایرانه خیلی هم لازم نیست سخت بگیرید اینجا ملت ما اول یه کاری رو میکنن بعد راحع بهش فکر میکنن این بدعتا رو تو مملکت ما نزارید که اول راجع به بچه و بچه دار شدن فکر کنیم بعد بچه دار شیم [فوت] سخت نگیرید بقول یه بنده خدایی هرآنکس که دندان دهد نان دهد [عرق] البنه حتما مشکل فقط نون هست دیگه [چسم] راستی چه اشکالی داره, آدما تو دنیای مجازی مجازند مجازی باشند [سوت]

راستی صابون رو اگه با ص بنویسید بیشتر کف میکنه باور کنید که راست میگم بر میگرده به همون دنیای مجازی و مجاز و ……..[دندا]

سلام محمدجان
خسته نباشی،ببخش که این چند وقت یه ذره گرفتار بودم و نتونستم اون طور که باید و شاید سر بزنم به سابون.خوب حرفای جالبی زده شده و لی یه چیزی رو من درک نمی کنم چرا اصلا بچه دار شدن موضوع شده واسه صحبت؟شما دارین از حق ادمایی صحبت می کنین که شما وسیله ای هستین برای قدم گذاشتن اونا به این دنیا،اگه پدر و مادر شما بچه دار نشده بودن تکلیف شما چی بود؟ما ها وسیله هستیم در جهت های عالی،نه این که بخوام پای جبر و اون حرفای همیشگی رو وسط بکشم نه اصلا،تازه یه چیز دیگه هم هست هر چیز عزیزی داشتن و نگهداری ازش اسون نیست حتی همون عشقی که ازش حرف می زنیم ،چه بسا خیلی هامون واسه رسیدن به اون خیلی چیزا رو از دست دادیم تا به یه چیز بزرگتر برسیم. عزیزان نزارین مشکلات مادی ماهیت همه چیز رو زیر سوال ببره،فکر می کنم در حال حاضر اصلی ترین موضوع همون مادیات باشه که خوب حق دارین ولی این باعث نشه که اساس رو زیر سوال ببرید،چون در این صورت خودمون و کلهم اجمعین ادما زیر سوال می رن،یک چیز دیگه هم باید بگم اونم اینکه واسه بچه دار شدن باید یه پله بزرگ شد و از منییت ها گذشت،شایذ حتی اخرین پله از خود گذشتگی هم باشه،رو این حساب باید به موقع بچه دار شد،و اون موقعست که دیگه نگران خواب شیرین نیمه شب نیستی ،قصه ی جیغای بنفش بچه ت رو نمی خوری [لبخن] تازه غزاله خانوم شما حاضری تمام دنیا رو با اون لحظه ای که بچه ت رو تو بغلت گذاشتن و او ن لحظه ای که بهت خندید عوض بکنی؟شک دارم!

سلام سابون عزیز:
رو حرفهات حسابی فکر کردم [فکر] ، اینکه گفتی متن بخش دوم رو درست متوجه نشدم . باید بگم که اگه منظورت از این من (کسی متوجه نشه من ، من هستم) احساساتت باشه ، که حرف شما کاملا متینه و به قول خودت همیشه یکیش می سوزه ، که فکر می کنم اونم خودت باشی !!! [شکس]
ولی اگه این من ، همون وجود و شخصیتت باشه ، پس همون نظریه ی اولم درست بوده!!! [سوت]
ولی به نظرت بهتر نیست بدون سایه زندگی کنیم ، تا اینقدر مجبور نشیم واسه همدیگه سایه سازی کنیم ؟؟؟
راستی من از این به بعد به جای سابون صدات می کنم سایه ولی با ص ،چطوره؟؟؟

ودر آخر صایه عزیز یه سری به سیبستان(ط مثل …) بزن ، اونجا یه بنده خدایی ازت یه سوال پرسیده!!! [چسم]

رسپینای عزیز ….
بدون سایه نمیشه زندگی کرد،برات یک مثال میزنم:

من مطمئن هستم شما من رو می شناسید و من نیز شما را می شناسم،ولی شخصی به نام رسپینا نمی شناسم؛دلیل اینکه سایه ای به نام رسپینا برای خود ایجاد کرده ای چیست؟؟؟
حال باید جمله ی شما را تکرار کنم:
“ولی به نظرت بهتر نیست بدون سایه زندگی کنیم ، تا اینقدر مجبور نشیم واسه همدیگه سایه سازی کنیم ؟؟؟”
یاد کتابی تحت عنوان “زنده باد مرگ” اثر بسیار زیبای علی معلم افتادم؛در این کتاب شخصیتی به نام محمد وجود دارد و …………. (تشریح داستان از حوصله ی جمع خارج است)،ولی اسم زیبای این کتاب تحت عنوان “زنده باد مرگ” گویای محتوای آن است…

پاسخ شما در سیبستان را نیز تقدیم کردم.
سپاس… [رز]

bache kheyli khhooobe.man age ezdevaj konam faghat be khatere bachast.tamam

آزاده خانم عزیز و بزرگوار
مشکل همون منیت و خودخواهیه! وقتی فکر میکنم میبنم من قبل از بچه‌دار شدن هم همینقدر مشکل مالی داشتم که الان دارم. ولی اون موقع خیلی هم راضی بودم چرا؟ چون هرکاری که خودم دوست داشتم انجام میدادم! هروقت میخواستم میخوابیدم. هروقت میخواستم بیدار میشدم. سرکار میرفتم. و با هرکی دوست داشتم رفت و آمد داشتم. و چون همراه همسرم بودم اون هیچ گله‌ای نداشت! راستش من انقدر خونه پدرم اینا محدودیت داشتم که بعد از ازدواج ییهو ازون وری افتادم و شروع کردم انجام کارایی که دوست داشتم! خوب البته از چارچوب قوانین زندگی مشترک خارج نبود ولی بازم آزادانه‌تر از قبل بود. ولی متاسفانه فقط یه سال فرصت این کارها رو داشتم و درست اولین سالگرد ازدواجمون بود که فهمیدم دارم مادر میشم.
حالا من باید خودخواهی‌هام رو کنار بذارم و وجودم رو وقف این بچه کنم که ذات مادر بودن جز این نیست. اما ایکاش شیرینی اون آزاد بودن هیچ وقت زیر زبونم نمیومد که الان بخوام انقدر اذیت شم.
درضمن من تا زمانی که مجبور شم با گریه بچه‌م بخوابم و با گریه‌ش بیدار شم نمیتونم شیرینی خنده‌هاش رو حس کنم. متاسفم…!

منم واقعا متاسفم [لبخن]….

یک نکته رو هم بخاطر بسپاریم که بچه ها هیچ اختیاری برای به دنیا اومدنشون ندارند! مایی که اونها رو به دنیا میاریم باید همه جوره ساپورتشون کنیم چون در قبالشون واقعا مسئولیم! [چسم]

khod kardeh ra tadbir nist

کف کنيد

نام (الزامي)

پست الکترونيک (الزامي - عدم نمايش عمومي )

وب سايت

کد هاي مورد استفاده در کف
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>